Heretic – Nosferatu Eau De Macabre 30ml

Heretic Nosferatu Eau de Macabre 30ml (LIMITED EDITION): In samenwerking met Focus Features is Heretic er trots op een geur te hebben ontwikkeld, geïnspireerd op de iconische vampier Nosferatu, een film van het visionaire brein van Robert Eggers. Maar hoe ruikt de wereld van de vampier eigenlijk? Als officiële parfumeur van de film presenteert Heretic X Nosferatu een geur die tevens een verschijning is: bovenaards, balancerend op de grens tussen deze wereld en de volgende. TOP: Sering, Ambrette. HART: Petrichor, Viooltjesabsoluut, Orriswortelconcreet, Cypriol. BASIS: Veganistische ambergris, Oud, Labdanum. RUIKT NAAR: Een ontmoeting met een verschijning in de koude, vochtige grotten van het kasteel van Graaf Orlok. Het is geen geringe prestatie om het olfactorische universum van Nosferatu in één glazen fles te vangen. We wilden verder gaan dan clichés zoals bloed, rozen, rook of kaarsvet en een heel ander idee van dit wezen van de nacht verkennen. Koud, bleek en doorschijnend, roept deze geur de ongemakkelijke kilte op van een ontmoeting met een verschijning. De geur opent met een donderslag en een stortbui buiten het kasteel van Graaf Orlok. Bliksemflitsen vullen de lucht met petrichor en elektriciteit. De vochtige aarde verspreidt een frisse, schone, maar o zo muffe geur van plantaardige oliën en geosmin uit de Karpaten. Verstrengeld in de stenen van het donkere, natte hartakkoord vind je sering in een levendig boeket van lijkbleke tinten, onderbroken door inktzwarte violet absolue. We worden meteen herinnerd aan Ellen Hutter, de heldin uit Nosferatu. Dit bloemige akkoord van ether roept herinneringen op aan vergeten onschuld en eeuwige liefde, maar in een flits en tot onze schrik verdwijnt de paarse schoonheid, om vervolgens weer te verschijnen alsof ze uit de dood is herrezen. De ionine, ook wel bekend als 'het verdwijnende molecuul', uit haar delicate bladeren en stengels is ongrijpbaar en zal telkens weer in vluchtige momenten herleven. Juist dan verschijnt er een ander complex element ten tonele in de vorm van veganistische ambergris. Een paradox voor onze zintuigen, die ons herinnert aan de zilte oceanen waarnaar we verlangen, waar een schip wacht om ons naar huis te brengen. Zacht en fluweelachtig danst de ambergris op de huid in een nostalgische wals die zowel delicaat als hedonistisch is. Het zet ons aan het denken over de oerinstincten die in ons allen schuilen en de schemerzone tussen mens en dier, bewoond door de vampier... Het is een geur die je bijblijft, maar op de best mogelijke manier. Robert Eggers' Nosferatu is alleen deze kerst in de bioscoop te zien.